Zintuigentuin in Zwartsluis

‘spelerij van een getalenteerd chaoot’

Zwartsluis is een rustig dorp dat ingeklemd ligt tussen twee bekende natuurgebieden, het Nationaal Park ‘Weerribben-De Wieden’ en het natuurgebied ‘De Olde Maten’. De skyline van Zwartsluis is die van de rivier het Zwartewater en haar twee kerktorens. Wie de tijd neemt om het dorp te bezoeken kan voor aangename verrassingen komen te staan. In de wintermaanden overwintert in de haven de Bruine Vloot, naast de Hervormde Kerk is nog het voormalig armenhuis te vinden en naast de oude begraafplaats ligt de Zintuigentuin.

Nog voordat gasten een bezoek hebben gebracht aan de zintuigentuin, stelt menigeen zichzelf de vraag wat nu eigenlijk een zintuigentuin is. Eenmaal in de tuin wordt het begrip zintuigentuin al gauw duidelijk. In de tuin is een constante strijd aan de gang tussen groei en verval, tussen opgroeien en vergaan. Uiteindelijk eindigen alle objecten die aanwezig zijn in de tuin tot compost en verworden weer tot basis voor nieuwe groei. Iedere zintuig van de mens wordt in deze tuin aan het werk gezet: ruiken, voelen, zien, horen en proeven. Van de pindakaasboom tot bloemetjes die naar chocolade ruiken, ieder seizoen is er weer iets anders te ontdekken.

Albert en Anneke Greveling zijn de trotse eigenaren van de zintuigentuin. Sinds 1880 worden er op deze locatie al bloemen en groenten geteeld. De vader van Albert, Steven Greveling, was de laatste professionele kweker van bloemen en snijgroen in het dorp Zwartsluis. Hij gebruikte al het kweekmateriaal voor zijn bloemenwinkel. Na het overlijden van Steven Greveling raakte de tuin in verval. Ruim twintig jaar lang was er geen tijd voor goed onderhoud.

De ommekeer kwam toen Albert in 2002 ernstig ziek werd. Artsen maakten hem duidelijk dat regulier werk voor hem niet meer haalbaar was. In diezelfde periode overleed ook zijn moeder, Jantje Greveling. Bij de boedelverdeling besloten Albert en Anneke de door zijn vader zo geliefde tuin over te nemen en zo in te richten dat niet alleen zijzelf ervan kunnen genieten, maar iedereen die van tuinen en natuur houdt. Inmiddels is hij alweer zeven jaar veel in de tuin bezig en zo ontstaan er overal verschillende natuurlijke objecten en hoeken.

Zijn werkwijze werd wel eens ‘spelerij van een getalenteerd chaoot’ genoemd en op deze beschrijving is de tuineigenaar best wel trots. Hij laat zijn tuin begroeien met bloemen, struiken en bomen, en op verschillende locaties gebruikt hij groenten en kruiden. Maar ook mag hij graag experimenteren met schalen, boomstammen, oud ijzer of grafstenen.  Eigenlijk kan hij bijna alles gebruiken. ‘Mijn dochters en schoonzonen vrezen de keren dat ik langs vuilstortplaatsen of containers kom. Voor mij zijn dit unieke kansen om prachtige objecten voor in mijn tuin te vinden, voor hen betekent het meestal sjouwen met zware spullen en een auto vol troep,’ vertelt Albert lachend. Toch zijn het vaak deze elementen die de tuinbezoekers weer op ideeën brengen voor de eigen tuin.

Doordat fotografie een hobby is van Albert, zijn er in de tuin veel foto’s te zien over de geschiedenis van het dorp zoals het vroeger was en zoals het dorp er tegenwoordig uitziet. Ook laat hij via foto’s de tuin en objecten zien tijdens andere seizoenen.

De zintuigentuin is te vinden naast de oude begraafplaats van Zwartsluis en is vrij toegankelijk. Er zijn veel bezoekers, uit binnen- en buitenland, die van de gelegenheid gebruik maken om hier een korte wandeling te maken. Anneke Greveling: ‘Kleine kinderen komen hier altijd graag met hun grootouders. Wat dan erg leuk is dat zij het niet hebben over de zintuigentuin, maar over ‘de jungle’ of ‘de heksentuin’. Hun fantasie kent hier geen grenzen!’

Welk seizoen van het jaar het ook is, er is altijd veel te zien, te ruiken en te voelen. De wind, de vogels en de insectenvraat prikkelen het gehoor en heel vaak is er ook wel iets te proeven in de tuin. Albert is vaak aanwezig in de tuin en is dan altijd bereid om desgewenst uitleg te geven