Een serie van drie wandelingen gemaakt in de Notaristuin in Kollum

Voor mij een ontmoeting met de schoonheid van  de Tuinarchitect Roodbaard

Een tuin waar de tijd stil stond

 Start Wandeling 1

Start Wandeling 2

Start Wandeling 3

 

De Notaristuin in Kollum

De Notaristuin in Kollum is een tuin die weergeeft wat men in de Negentiende eeuw bedoelde met schoonheid en romantiek.   Een tijd waar veel belangstelling is  voor ander culturen en reizigers die nieuwe planten meenemen van verre landen. Deze tuin  kenmerkt zich door de  diverse stinzeplanten die dan  hun intrede doen. Deze zijn in deze tuin goed bewaart gebleven. Voor ik deze tuin bezocht wist ik nog niets van de tuinen van Roodbaard maar na er een aantel te hebben gezien en gefotografeerd te hebben en er over gelezen te hebben op het internet. Laat mij de Notaristuin in Kollum duidelijk zien wat Roodbaard bedoelde met zijn ontwerpen. Deze tuin  laat nog heel duidelijk zien hoe de tuin er in deze tijd er uitzag. Deze tuin heeft stil gestaan en weinig aan zijn schoonheid verloren De tuin is in evenwicht van water, gazon en beplanting. Herkenbaar in de Notaristuin in Kollum is het drieweg bruggetjes, golvend reliëf, slingerpaden, vijver, heuvels,doorkijkjes en een overvloed aan Stinzenplanten 

Wie was Roodbaard

 Lucas Pieter Roodbaard (1782-1851) was in de eerste helft van de negentiende eeuw werkzaam als tuinarchitect/ hovenier. Als zoon van een Assens hovenier leerde hij het vak in de praktijk. Zoals nog tot ver in de twintigste eeuw gebruikelijk, was Roodbaard op het terrein van de tuinarchitectuur autodidact. Eigentijdse publicaties van tuinontwerpen in de in die tijd moderne landschappelijke stijl dienden hem tot basis om binnen de heersende mode tot een zeer persoonlijke stijl te komen, waarin met name de organische grillige (cel-)vormen van perken en vijvers opvallen.

In de vroege jaren twintig van de vorige eeuw verhuisde Roodbaard van Groningen naar Leeuwarden, waar hij te boek stond als architect van buitens en tuinen. Zeer gewaardeerd door gefortuneerde opdrachtgevers onder de adel, regenten en kooplieden alsmede de lagere overheden ging liet Roodbaard voor de wind, zodat hij zich in 1832 een statig herenhuis in Leeuwarden kon veroorloven. Nog steeds is in Friesland en Groningen zijn tuinarchitectuur te bewonderen. Een van zijn bekendste ontwerpen vormt de Prinsentuin te Leeuwarden, waarvan de grond in 1819 door koning Willem I aan de stad was geschonken. Herinrichting van de bolwerken tot park en de aanleg van de algemene begraafplaats te Leeuwarden volgden, alsmede talloze tuinen voor buitens als Staniastate, De Klinze, Vijversburg, Oranjestein, De Braak en Ekenstein.

De tuinen van Lucas Pieter Roodbaard waren gebaseerd op Engelse Landschapstuin

Tuinen die romantische waren aangelegd waarin een geïdealiseerd beeld van de natuur wordt nagestreefd. In deze tuinen werden vele soorten in  het voorjaar bloeiende  stinsenplanten als sneeuwklokje, bosanemoon, narcissen en sterhyacint verwerkt  De tuinen die door Lucas Pieter Roodbaard  zijn  ontworpen kennen ook veel verrassingen, als driewegbruggetjes, een ijskelder, een kluizenarij , Een golvend reliëf, slingerpaden, vijver heuvels,doorkijkjes,spiegelingen van het huis in het water