|
terug
CITY CHANNEL GARDEN
Tuinieren: Hoe … zeer intensief
Waar … aan het Stadskanaal, H.J. Kniggestraat 101 te Stadskanaal.
Waarom … puur voor de ontspanning en om iets te creëren.
Wanneer … het gehele jaar rond.
Zoals vele bevlogen tuinlieden zullen beamen is tuinieren moeilijk
te definiëren. De een noemt het een virus waarmee men is besmet bij
een ander voelt het als een gen waarmee men is geboren. Het blijft
een feit, dat het een intensieve bezigheid is waarmee je vele
uurtjes zoet kunt zijn. Gezellig werken in de tuin, ogen op
oneindig, verstand op nul en lekker alle lopende zaken door je hoofd
laten spelen om al doende alle gedachten in het juiste vakje te
plaatsen geeft een bevrijdend gevoel. In totale vergetelijkheid
datgene doen waar je zinnen naar uit gaan of het nu onkruid wieden,
plantjes scheuren, herplaatsen om een leuke combinatie te creëren of
alleen maar kijken en genieten, altijd geeft de tuin je een zekere
voldoening en maakt je blij en optimistisch. De eventuele stress
wijkt en er komt energie voor in de plaats. Tijdens het werken
ontstaan er steeds weer nieuwe plannen en ideeën die ook nog moeten
worden uitgewerkt en zo is het in een mum van tijd donker waardoor
je wordt gedwongen terug te keren naar de werkelijkheid.
Indien ik voor mezelf spreek, is het tuinieren er bij mij met de
paplepel ingegoten. Van huis uit was werken in de groente tuin een
must voor het gehele gezin. Het doel was gedurende de gehele zomer
er voor te zorgen dat er voor de winter ook eten op tafel kwam. Op
zich een enerverende bezigheid doch voor mij was het een openbaring
indien ik tijdens een vakantie periode bij mijn oma in de bloemen
tuin mocht wieden en zaterdags de zandpaadjes mocht harken. Hier
leerde ik al op zeer jeugdige leeftijd wat een vaste plant was en
een zomerbloeier, welke gezaaid moest worden. Het Juffertje in ’t
Groen en het Kooltje Vuur waren geliefde bloemen voor de zomertijd.
Toch waren we al ruim dertig jaar (mijn man en ik) toen wij na de
geboorte van onze zoon gingen verhuizen van een flat naar een huis
met een tuin van ongeveer 9 are.
CITY CHANNEL GARDEN;
Aanvankelijk een groot grasveld met kippen,
cavia’s en konijnen, schommel, rekstok, ringen, klimtouw en
dergelijke, maar naarmate de zoon ouder werd, werd het grasveld
kleiner en werd er steeds meer naar hartenlust getuinierd, totdat je
op een tijdstip komt dat je gaat uitkijken naar uitbreiding van je
mogelijkheden. Of omdat je nog veel plannen hebt voor leuke creaties
of omdat je graag nog meer soorten bomen, grassen en of vaste
planten in de tuin wenst. Als dan eindelijk een school naast je huis
vrij komt, behoef je niet lang na te denken en is Doen heel
dichtbij. We waren dan ook heel blij en enthousiast toen wij er in
1997, na veel breekwerk en het afvoeren van bouwafval, er ruim 15
are open ruimte bij kregen. De plannen lagen klaar en de reeds
verzamelde
bomen, rozen en planten konden worden ingeplant. De hele, zeer
zachte winter van ’97 hebben we kunnen voortborduren op ons plan om
er voor ons een klein eldoradootje van te maken en het nieuwe te
integreren in onze bestaande tuin om onze spaarzame vrije tijd te
kunnen genieten van alles wat er maar wil groeien en bloeien.
Zoals tussen de meeste echtelieden de tuinwerkzaamheden zijn
verdeeld, zo is het niet anders bij ons. Bé legt zich met name toe
op het planten van mooie en aparte bomen terwijl ik me steeds meer
ging verdiepen in de onderbeplanting hiervan. Gebruik makend van
zon- en schaduwplekjes is er in de loop van de tijd een zeer volle
bodem ontstaan met het gehele jaar rond wel iets bloeiends. In
januari en februari bloeit er langs een snipperpad een mooie
collectie Helleborissen. Hiermee zijn de Pioenen gecombineerd wegens
hun gezamenlijke wens voor een extra kalk toegift en in de luwte
geeft een ruime collectie Camellia’s veel vreugde. Zowel een paar
mooie specie exemplaren als wel de zeer gevulde hybriden in vele
kleuren omdat er na een grauwe winterperiode bij ons veel behoefte
is aan kleur. Aanvankelijk dacht ik dat de Camellia’s niet geheel
bestand zouden zijn tegen onze winters, doch door de zeer zachte
winters van de laatste jaren en bij het bepalen van de juiste plek
in onze tuin, kan ik nu stellen dat ze het erg goed doen. Wat ik wel
door ervaring heb moeten leren is, dat er ‘s winters af en toe water
toegediend moet worden want anders vallen de bloemknoppen eraf zodra
de bloeitijd zich aan dient.
Verdeeld door de gehele tuin staan er in maart/april veel soorten
voorjaarsbollen te bloeien, zoals de Krokus, Narcis, Tulp,
Fritillaria, Muscari, Iris enz. enz. in vele soorten en maten en
diverse kleuren. Elk jaar worden er vele duizenden toegevoegd en
ieder jaar is het weer een feest om te zien wat en waar het een en
het ander staat te pronken. De laatste jaren worden er jaarlijks
zelfs nog meer bollen geplant in verband met “De OOST-GRONINGER
BOLLENROUTE”. Een evenement waarbij vier tuineigenaren in de
provincie Groningen hun tuin al heel vroeg in het jaar enkele
zondagen openstellen om al deze voorjaar bloeiers hier te kunnen
aanschouwen in plaats van de drukte te moeten opzoeken van de
Keukenhof te Lisse. Ik durf niet te beweren, dat onze bollenroute de
Keukenhof kan evenaren. Gezien de oppervlakte van de Keukenhof zal
dit ook een onmogelijke opgave zijn ….. maar zo langzamerhand komen
we steeds nader.
Het ware feestfestijn barst er los in mei als er een zeer groot
aantal Rododendrons hun bloemenpracht laten zien. De meest ideale
struik voor een tuin met een zure bodem zo op de rand van de
Veenkoloniën met al zijn gegraven kanalen en aan de rand van het
mooie Westerwolde.
Voor de zomerperiode hebben wij een vrij grote collectie
Hemerocallissen aangeplant in al zijn variëteiten: onder anderen de
door mij zeer geliefde species en Spiders, maar ook enkel- en
dubbelbloemigen, hoge en lage en zeer klein- tot zeer grootbloemigen
ontbreken niet, evenmin als diploïde- triploïde en de tetraploïde
soorten. De laatste drie is een verdeling gebaseerd op het aantal
chromosomen van de plant. Voor veredelaars is het een must om dit te
weten, omdat deze soorten niet met elkaar gekruist kunnen worden.
Het zou hier te ver gaan om alles wat er over deze plant bekend is
te vermelden. Hiervoor zijn er inmiddels zeer veel boeken verschenen
waaronder zelfs eentje in het Nederland vertaald door Hanneke van
Dijk en Annemarie Brands met medewerking van veel Hemerocallis
liefhebbers in Nederland en België. Toen dit boek in 2002
werduitgegeven door Schuyt & Co was er nog geen Nederlandse
vereniging voor deze plant, doch doordat de Hemerocallis steeds
belangrijker en bekender werd, hebben we samen met de meest bekende
kwekers en liefhebbers in 2003 een vereniging opgericht, naast de al
bestaande Amerikaanse- en Europese vereniging. In de vereniging
houden we ons bezig met het beter bekend maken van deze winterharde
vaste plant en hoe deze plant kan worden vermeerderd door
kruisingen. Ook wordt er vooral de laatste tijd veel aandacht
besteed aan één van de weinig voorkomende plagen de zogeheten
Hemerocallis-galmug. Dit is een insect (overgewaaid uit Amerika via
Engeland) die vroeg in het voorjaar de zeer vroege knoppen aantast
door haar eitjes er in te leggen. Door deze knoppen vroegtijdig te
verwijderen en te vernietigen, wordt voorkomen dat de deze mug zich
nog verder uitbreidt. Ook volgen wij natuurlijk op de voet de nieuwe
introducties in Amerika. Nieuwe soorten die soms heel interessant
zijn maar soms ook wel eens erg veel lijken op één van de 50.000
stuks reeds bestaande en geregistreerde soorten. Meestal hebben ze
dan een voordeel op het gebied van groeicapaciteit en/of gezondheid.
Je ziet wel, als je er induikt in deze materie is er veel te ervaren
en te beleven.
Zo wordt ook de Hosta tegenwoordig een veel besproken plant met al
zijn variaties in het blad. Van extra large tot extra mini worden
deze planten op de markt gebracht en zo ontstaan ook hiervan veel
verzamelaars en liefhebbers. Ook in onze tuin is te zien dat wij
deze plant een warm hart toedragen. Verder is de zomerperiode een
bloeiende massa van datgene wat je in praktisch alle tuinen
tegenkomt. In juni contrasteren de verticaal bloeiende Iris
germanium prachtig met er onder een tapijt van Nepeta “Six Hills
Giant”, terwijl in juli de vele hoge Phloxen en de heerlijk geurende
Monarda’s de tuin dominant kleuren (plukken voor de vaas brengt
uitkomst). Een grote collectie Agapanthus in pot fleurt de trap op
naar een zeer diep gegraven vijver, waarvan de steile oevers zijn
beplant met vele soorten vochtminnende planten, zoals onder anderen
de Rodgersia, Filipendula en Primula.
Na de zomerperiode verheugen we ons altijd weer op de herfstbloeiers,
zoals de vele soorten asters gecombineerd met verschillende soorten
grassen, Heleniums en Kniphofia’s. Om van al dit fraai’s ook andere
tuinfanaten te laten meegenieten, hebben we in 2002 na onze
pensionering besloten de tuin open te stellen. Hiervoor hebben we
ons aangesloten bij de “Stichting Het Tuinpad Op”. Een stichting
waarbij tuinen in Groningen en Drenthe zijn aangesloten en zelfs
grensoverschrijdend haar werkterrein heeft uitgebreid naar Noord
Duitsland. De stichting organiseert onder anderen jaarlijks een
“Tuinmarathon”, waarbij de deelnemende tuinen gedurende een bepaald
weekend zonder vooraf bericht te bezoeken zijn. Via deze weg hebben
we ook veel tuinfanaten uit Duitsland in onze vriendenkring mogen
opnemen.
Enige jaren geleden hebben we met drie andere tuineigenaren (De
Westerwoldse Tuinen) een samenwerking aangegaan om gezamenlijk elke
2e zaterdag van de maanden mei, juni, juli, augustus en september de
tuin te openen, waarbij de bezoekers zonder vooraf bericht de tuin
kunnen inlopen en/of samen met ons op het gezellige terras een kopje
koffie/thee kunnen drinken. Hierna zien we altijd met veel
belangstelling uit, want de inspirerende gesprekjes met de bezoekers
over tuinen en hun beplanting is altijd weer een belevenis die we
niet graag zouden willen missen. Niets is namelijk meer stimulerend
dan van gedachten te wisselen met zielsgenoten over datgene wat je
boeit.
Lida Lourens
|
